Azjatycki wyścig po czystą energię – jak kraje regionu zwiększają udział OZE

Azja staje się jednym z kluczowych centrów globalnego rozwoju odnawialnych źródeł energii (OZE). W obliczu rosnącego zapotrzebowania na czystą energię oraz presji na ograniczenie emisji, kraje regionu intensywnie inwestują w technologie takie jak energia wiatrowa, słoneczna czy magazynowanie energii. Ten dynamiczny wyścig po zieloną transformację nie tylko przyspiesza globalne zmiany energetyczne, ale także kształtuje przyszłość regionalnej gospodarki i wpływa na międzynarodowe układy sił. Chiny, Wietnam, Tajlandia, Indie wyróżniają się jako liderzy w rozwoju OZE, rozwijając swoje zdolności produkcyjne i inwestując w innowacyjne projekty, które przyczyniają się do transformacji energetycznej całego regionu.

Kazachstan

KAZACHSTAN planuje zwiększyć udział odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym do 15% do 2030 r. z obecnych 4,5%. Według danych z końca 2024 r. udział OZE wyniósł ok. 6–6,4 % całkowitej produkcji energii elektrycznej – co potwierdza dynamiczny wzrost, choć nadal poniżej zakładanego celu. Tempo wzrostu udziału OZE w ciągu roku wyniosło ok. 42%. To bardzo szybkie tempo, biorąc pod uwagę wcześniejsze lata, gdy udział rósł wolniej – o ok. 0,5 –1 pp rocznie. Jeśli Kazachstan utrzyma lub przyspieszy to tempo, osiągnięcie 15% do 2030 r. jest realne.

Chiny

CHINY w 2025 roku mają zainwestować 627 miliardów dolarów w czystą energię. To jest o  56,75% więcej niż USA i 62% więcej niż Unia Europejska. W maju 2024 udział odnawialnych źródeł energii (w tym hydro, wiatr, słońce i jądrowa) w produkcji energii elektrycznej wyniósł około 44%, z czego solary + wiatr stanowiły 23%. Kraj przekroczył cel 1 200 GW mocy instalacji solarno‑wiatrowej już w lipcu 2024, czyli sześć lat wcześniej niż planowano. Docelowo Chiny planują osiągnąć około 33% udziału OZE w produkcji energii (bez jądrowej) do 2025 roku i cel 80 % udziału non‑fossil w miksie całkowitym do 2060 roku. Wzrost udziału OZE (z ~31 % w 2023 do ~47,5% w 2024) oznacza dynamikę rzędu ok. 15,5 pp w rok, co świadczy o niezwykłym tempie transformacji energetycznej.W 2024 roku energia słoneczna wyprodukowana w Chinach stanowiła 76,5% całkowitej energii słonecznej wytworzonej w Azji, z czego 36,2% pochodziło z paneli fotowoltaicznych

W 2024 roku energia odnawialna w Chinach odpowiadała za 76,5% całkowitej produkcji energii odnawialnej w Azji oraz za 41% na świecie.

Indie

INDIE w latach 2023–24 udział OZE (łącznie z dużą hydroenergią) w miksie generacji wyniósł około 21%. Agencja ICRA przewiduje wzrost do 35 % udziału OZE w miksie generacji do 2030. To oznacza względny wzrost udziału o ok. 14 pp, czyli dynamikę ponad 66 % rocznie w perspektywie kilku lat. Indie dążą również do osiągnięcia 50% mocy zainstalowanej z niekopalnych źródeł do 2030 r., co jednak wymaga znacznego przyspieszenia inwestycji i integracji sieciowej

Rosja

ROSJA — udział odnawialnych źródeł (wiatr, słońce, biomasa, mała hydro) w miksie energetycznym pozostaje bardzo niski, zwykle znacznie poniżej 5 % w 2023 —2024 r. (brak publicznie ogłoszonych ambitnych celów wzrostu do 2030). Z uwagi na dominację paliw kopalnych i hydroenergetyki dużej skali, Rosja nie ma obecnie jasno sprecyzowanego celu procentowego OZE podobnego do Kazachstanu czy innych państw. Transformacja jest powolna, o tempie rzędu 0,5–1 pp rocznie, a planowane inwestycje ograniczają się głównie do regionów peryferyjnych i współpracy z Chinami. Brak danych procentowych uniemożliwia precyzyjne porównanie tempa wzrostu.

Tajlandia

TAJLANDIA — W 2021 roku udział energii odnawialnej (hydro, biomasa, wiatr, słońce) w generacji wynosił około 21,9 %. Rząd Tajlandii planuje zwiększyć ten udział do 30–37 % całkowitej produkcji energii do 2036 r., zgodnie z AEDP i strategią rządu. To wzrost o ok. 8–15 pp w perspektywie ~15 lat, co daje średnio 0,5— 1 pp rocznie — tempo łagodne i stabilne. Transformacja energetyczna opiera się głównie na biomasy, biogazie i hydro, z rosnącym udziałem solaru — ale transformacja nie przebiega równie gwałtownie jak w Indiach, Chinach czy Kazachstanie.

Wietnam

WIETNAM — W 2021 r. udział OZE w produkcji energii elektrycznej wyniósł około 31 % (duża hydro: 16 %, reszta: wiatr, solar, biomasa). Zaktualizowany plan PDP VIII (kwiecień 2025) przewiduje 28–36 % udziału OZE w miksie do 2030 r. (bez jądrowej i importu). Zakładając sprężony wzrost z ~31 % do np. 30 % lub więcej, dynamika jest bardziej stabilna — celem jest utrzymanie poziomu lub niewielki wzrost udziału z intensyfikacją nowych technologii. Długoterminowo Wietnam planuje osiągnąć nawet 65–70 % udziału OZE w miksie energii pierwotnej do 2045 r., co sugeruje stopniową transformację sektora.

Japonia

Rząd Japonii wyznaczył ambitny cel osiągnięcia 50% udziału OZE w miksie energetycznym do 2040 roku, przy jednoczesnym zwiększeniu udziału energii jądrowej do 20%. W ramach tej strategii planowane są inwestycje w innowacyjne technologie, takie jak cienkowarstwowe ogniwa perowskitowe, które mogą być instalowane na dachach budynków czy stadionach, co jest szczególnie istotne w kontekście ograniczonej powierzchni w Japonii. Mimo tych ambitnych planów, w 2024 roku Japonia zainstalowała jedynie około 2,5 GW nowych mocy fotowoltaicznych, co stanowiło najniższy poziom od 2012 roku. W obszarze energetyki wiatrowej kraj ten planuje zwiększyć moc zainstalowaną z 0,14 GW w 2022 roku do 10 GW do 2030 roku. W 2024 roku energia odnawialna w Chinach odpowiadała jedynie za 5,5% całkowitej produkcji energii odnawialnej w Azji.

Pomimo podwyższonych napięć geopolitycznych i niepewności gospodarczej, dziesiąta edycja raportu IEA World Energy Investment pokazuje, że przepływy kapitału do sektora energetycznego mają wzrosnąć w 2025 r. do 3,3 bln USD, co stanowi wzrost o 2% w ujęciu realnym w porównaniu z 2024 r. Około 70% zwiększonych wydatków pochodziło od importerów paliw kopalnych netto. Było to spowodowane dążeniem Chin do zmniejszenia zależności od importu ropy naftowej i gazu oraz objęcia przywództwa w obszarach nowych technologii. 

KrajUdział OZE (2023)Udział OZE (2024)Cel na 2030Tempo wzrostu rocznegoKomentarz
Kazachstan4,5 %6,4 %15 %~42 %Dynamiczny wzrost, cel realny
Chiny31 %44 %33–80 %~13 ppSzybka transformacja, cel przekroczony
Indie21 %21 %35 %~2 ppPotrzebne przyspieszenie
Wietnam~31 %28–36 %stabilneUtrzymanie wysokiego poziomu
Rosja<5 %<5 %brakwolneBrak strategii wzrostu OZE
Tajlandia21,9 %30–37 %~0,5–1 ppUmiarkowany wzrost, stabilna polityka
Źródło: Opracowanie własne

Literatura

[1] https://kz.kursiv.media/en/2025-04-24/engk-yeri-kazakhstans-green-energy-slide-renewables-lose-share-in-power-mix/

[2] https://astanatimes.com/2025/05/kazakhstan-plans-major-boost-in-renewable-energy-by-2030/

[3] https://climateactiontracker.org/countries/china/2024-09-17/policies-action/

[4] https://energyandcleanair.org/analysis-clean-energy-contributed-a-record-10-of-chinas-gdp-in-2024/

[5] https://en.wikipedia.org/wiki/Renewable_energy_in_China

[6] https://www.irena.org/News/pressreleases/2025/Jul/Renewables-Boom-Highlights-Growing-Regional-Divide

[7] https://www.pv-magazine-india.com/2024/09/20/renewables-share-in-indias-power-generation-mix-to-reach-35-by-2030-icra/

[8] https://climateactiontracker.org/countries/vietnam/2022-12-21/policies-action/

[9] https://www.pv-magazine-india.com/2024/09/20/renewables-share-in-indias-power-generation-mix-to-reach-35-by-2030-icra/

[10] https://theinvestor.vn/renewables-to-make-up-70-of-power-mix-in-vietnam-by-2045-d8865.html

Fot. główna — Wygenerowana przez Chat GPT.

dr Anna Górska

Anna Górska – dr nauk społecznych w dyscyplinie nauk o polityce i administracji. Adiunkt Instytutu Nauk Ekonomicznych i Opiekun Studenckiego Koła Naukowego INE w Staropolskiej Akademii Nauk Stosowanych w Kielcach. Członek Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego i Polskiego Naukowego Towarzystwa Marketingowego. Doktorat obroniła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa. Absolwentka studiów doktoranckich z nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Autorka książki pt. „Unia Europejska wobec problemu ubóstwa energetycznego w wybranych państwach członkowskich” oraz współautorka wielu monografii, publikacji naukowych z zakresu polityki UE, polityki gospodarczej, nauk ekonomicznych, bezpieczeństwa i energetyki oraz zarządzania i marketingu. Redaktor tematyczny Zeszytów Naukowych Gospodarka i Finanse. Prowadzi wykłady i seminaria z analizy finansowej oraz marketingu. Współpracowała jako ekspert ds. bezpieczeństwa energetycznego z Instytutem Wymiaru Sprawiedliwości w zakresie prawnych aspektów ubóstwa energetycznego i przestępstwa kradzieży energii elektrycznej. Recenzentka artykułów naukowych i prac dyplomowych. Promotor 99 prac magisterskich i licencjackich. Główne zainteresowania badawcze: ubóstwo energetyczne, OZE, energetyka, prawo energetyczne, zrównoważony rozwój, bezpieczeństwo energetyczne, polityka gospodarcza, polityka Unii Europejskiej, międzynarodowe stosunki gospodarcze oraz analiza finansowa, rachunkowość, ekonomia, marketing i e-marketing.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

×