Wyrok Trybunału Konstytucyjnego podważa Zielony Ład i wizerunek Polski? Już wiemy!

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 10/24 oznacza, że Polska uznała za niezgodny z Konstytucją sposób interpretacji unijnego prawa klimatyczno-energetycznego, dokonany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Zastanawialiśmy się, czy wpłynie to na politykę klimatyczną i Zielony Ład w Polsce. Oto co wiemy!

Wyrok K 10/24- tło

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek posłów, w którym zakwestionował przepisy Traktatu o funkcjonowaniu UE w związku z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE.

Trybunał uznał, że Unia Europejska przekroczyła swoje kompetencje, ingerując w suwerenność Polski w zakresie polityki energetycznej, bez uprzedniej zgody Polski wyrażonej w trybie przewidzianym przez Konstytucję.

Wyrok nie unieważnia przepisów unijnych, ale zobowiązuje polskie władze do działań chroniących konstytucyjną suwerenność w tym obszarze.

Trybunał wskazał, że w analizowanym przypadku doszło do znaczącego naruszenia zasady kompetencji przyznanych, jeśli chodzi o sposób ich wykonywania, a w konsekwencji przyjęcia takiego rozumienia art. 191 ust. 1 w zw. z art. 192 ust. 2 lit c TFUE, które nie było objęte procedurą przewidzianą w art. 90 ust. 1 Konstytucji. Wskutek powyższego, instrumenty przyjmowane na ich podstawie przez organy Unii Europejskiej nie mieszczą się w granicach prawa, jak tego wymaga art. 7 ustawy zasadniczej, czym podważają zasady demokratycznego państwa prawnego, w tym zasadę zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji).

Komunikat TK

– czytamy w Wyroku TK.

Ten fragment oznacza, że Trybunał Konstytucyjny zakwestionował sposób interpretacji przepisów unijnych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), dotyczących podejmowania decyzji w sprawach ochrony środowiska, które mają wpływ na politykę energetyczną państw członkowskich.

Co konkretnie zostało zakwestionowane?

Chodzi o to, że według TSUE, wymóg jednomyślności Rady UE (czyli prawo weta państw członkowskich) ma zastosowanie tylko wtedy, gdy głównym (pierwszym) celem danego środka unijnego jest ingerencja w wybór źródeł energii lub strukturę energetyczną państwa.

Jeśli wpływ na energetykę państwa jest skutkiem ubocznym, a nie celem środka – to według TSUE nie trzeba jednomyślności i można stosować procedurę większościową (z pominięciem zgody Polski).

Co stwierdził Trybunał Konstytucyjny?

Trybunał Konstytucyjny uznał, że taka interpretacja:

  • omija wolę Polski wyrażoną w procedurze przekazania kompetencji (czyli nie była objęta zgodą na przekazanie władzy UE),
  • łamie Konstytucję RP, bo:
    • narusza zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2),
    • pozwala UE działać bez podstawy prawnej (art. 7),
    • podważa nadrzędność Konstytucji (art. 8 ust. 1),
    • i narusza zasady przekazywania kompetencji do organizacji międzynarodowych (art. 90 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1).

Trybunał Konstytucyjny stwierdził w swym postanowieniu mniej więcej tak:
„Unia Europejska nie może przyjmować prawa, które ma wpływ na naszą politykę energetyczną, bez naszej wyraźnej zgody – nawet jeśli ten wpływ nie jest 'głównym’ celem regulacji, ale tylko jego skutkiem. Takie działanie narusza Konstytucję RP.”

Norma wykreowana przez orzeczenie TSUE doprowadziła w konsekwencji do uznania, że prawodawca unijny, posiada kompetencję do przyjęcia środków mających znaczący wpływ na wybór przez Polskę między różnymi źródłami energii i na ogólną strukturę zaopatrzenia kraju w energię, w trybie niewymagającym zgody Rzeczypospolitej, co doprowadziło do obejścia reguł wynikających z art. 90 ust. 1 Konstytucji w sposób całkowicie arbitralny, to znaczy nieliczący się ani z literą traktatów, ani z ich systematyką czy ratio legis. Nie można zaś dokonać prokonstytucyjnego podejścia do takiej wykładni prawa pierwotnego Unii, która neguje podstawowe zasady tej organizacji: zasadę kompetencji przyznanych, zasadę lojalności i wzajemnej współpracy czy zasadę pomocniczości.

Komunikat TK

„Prawo Unii ma pierwszeństwo nad prawem krajowym, w tym konstytucjami państw członkowskich.”

Komunikat TK

Co z tego wynika?

Prawnie ZUPEŁNIE NIC. Ministerstwo Klimatu i Środowiska na zadane przeze mnie pytania dotyczące wpływu Wyroku na funkcjonowanie Zielonego ładu w Polsce i współpracy z UE poinformowało mnie, że orzeczenie w sprawie K 10/24 nie zostało wydane przez Trybunał Konstytucyjny w rozumieniu art. 188 w zw. z art. 194 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Co to znaczy?

Artykuł 188 Konstytucji RP wskazuje kompetencje Trybunału Konstytucyjnego – np. orzekanie o zgodności ustaw z Konstytucją.

Artykuł 194 Konstytucji RP określa sposób powoływania sędziów TK – przez Sejm, na 9-letnią kadencję. Trybunał Konstytucyjny składa się z 15 sędziów, wybieranych indywidualnie przez Sejm na 9 lat spośród osób wyróżniających się wiedzą prawniczą. Ponowny wybór do składu Trybunału jest niedopuszczalny

Problem polega na tym, że niektórzy członkowie obecnego TK zostali wybrani z naruszeniem procedury konstytucyjnej (tzw. „sędziowie dublerzy”), a mimo to orzekają. W ocenie wielu środowisk prawniczych i sądów (także zagranicznych) – ich udział w orzekaniu powoduje, że wyrok jest nieważny.

W składzie orzekającym zasiadała bowiem osoba nieuprawniona do orzekania jako sędzia Trybunału – pan Jarosław Wyrembak. W świetle obowiązujących przepisów oraz standardów konstytucyjnych obecność osoby niebędącej sędzią TK skutkuje nieważnością orzeczenia.

W związku z powyższym, prowadzenie analiz dotyczących wpływu niewiążącego aktu K 10/24 na polski system prawa jest niecelowe.


Literatura:

https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/k-1024-komunikat-po-wyroku

https://www.gov.pl/web/wprpo2020/europejski-zielony-lad

Odpowiedź z Ministerstwa Klimatu i Środowiska

Fot. Zdjęcie przez formularz PxHere

dr Anna Górska

Anna Górska – dr nauk społecznych w dyscyplinie nauk o polityce i administracji. Adiunkt Instytutu Nauk Ekonomicznych i Opiekun Studenckiego Koła Naukowego INE w Staropolskiej Akademii Nauk Stosowanych w Kielcach. Członek Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego i Polskiego Naukowego Towarzystwa Marketingowego. Doktorat obroniła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa. Absolwentka studiów doktoranckich z nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Autorka książki pt. „Unia Europejska wobec problemu ubóstwa energetycznego w wybranych państwach członkowskich” oraz współautorka wielu monografii, publikacji naukowych z zakresu polityki UE, polityki gospodarczej, nauk ekonomicznych, bezpieczeństwa i energetyki oraz zarządzania i marketingu. Redaktor tematyczny Zeszytów Naukowych Gospodarka i Finanse. Prowadzi wykłady i seminaria z analizy finansowej oraz marketingu. Współpracowała jako ekspert ds. bezpieczeństwa energetycznego z Instytutem Wymiaru Sprawiedliwości w zakresie prawnych aspektów ubóstwa energetycznego i przestępstwa kradzieży energii elektrycznej. Recenzentka artykułów naukowych i prac dyplomowych. Promotor 99 prac magisterskich i licencjackich. Główne zainteresowania badawcze: ubóstwo energetyczne, OZE, energetyka, prawo energetyczne, zrównoważony rozwój, bezpieczeństwo energetyczne, polityka gospodarcza, polityka Unii Europejskiej, międzynarodowe stosunki gospodarcze oraz analiza finansowa, rachunkowość, ekonomia, marketing i e-marketing.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

×